Wij zijn de familie Ketelaar

Wij zijn de familie Ketelaar. Marc werkt in het dagelijks leven als after-sales medewerker en Nathalie werkt als beleidsadviseur.

Fotografie door Luimes fotografie.

Lotte is onze oudste dochter en Thomas onze eerste zoon. We hopen in december 2020 een broertje voor hen te mogen ontvangen.

In 2013 hebben wij (Marc en Nathalie) elkaar leren kennen bij het Korps Nationale Reserve van de Landmacht, waar we allebei als parttime militair aan het werk zijn geweest. Daarnaast hebben we samen actief (wedstrijd)geroeid, lezen we veel en vinden we het leuk om als gezin samen dingen samen te ondernemen.

We steken graag onze handen uit de mouwen en zijn echte aanpakkers. We bezinnen ons graag op mooie plannen en zijn bereid om te te werken aan oplossingen. Toekijken vanaf de zijlaan zul je ons niet gauw zien doen. Deze passie tot ondernemen met een groeiende drang tot gerechtigheid in deze wereld maakt dat we gaandeweg in ons huwelijk steeds duidelijker ervaren dat God ons wil inzetten voor een breder plan dan we ooit zelf hadden kunnen bedenken.

Waarom vliegen voor MAF?

Wij hebben het verlangen om in de toekomst voor Mission Aviation Fellowship (MAF) aan het werk te mogen gaan. We willen vliegen voor leven in afgelegen gebieden, omdat we er volledig van overtuigd zijn dat niemand onbereikbaar meer zou zou mogen zijn. Het verhaal van MAF (Mission Aviation Fellowship) is een verhaal van hoop en daarvan willen wij in woord en daad blijven getuigen.

We hebben vanaf het begin van ons huwelijk een diep geworteld verlangen om ons in te zetten in de wereld. Het is wel eens beschreven als een soort heilige onrust: “wat is Gods plan voor ons leven?”

Vanaf de zomer van 2017 ervaren we een duidelijk verlangen en hebben we de eerste stappen gezet om te kijken wat werken voor MAF voor ons zou betekenen.

Vanaf de start zijn er zoveel momenten geweest waarop we als gezin God’s onvoorwaardelijke liefde, leiding en zegen uit genade hebben mogen ontvangen.

En ondanks vreugdevolle en verdrietige momenten is bij ons – tot op de dag van vandaag – die roeping als een mosterdzaadje gepland en nooit veranderd.

%d bloggers liken dit: